Het publiek werd verrast met werk van Argentijns tango-virtuoos Astor Piazzolla, van het bekende Adios nonino en Oblivion tot het minder bekende Lo que vendra samen met solist op bandoneon Gerard van Duinen, die zichtbaar plezier beleefde aan deze ook voor hem bijzondere samenwerking met een groot blaasorkest. Evita’s balkonscene Don’t cry for me Argentina klonk geroerd imposant en de voormalige Cubaanse “oude-mannen-band” Buena Vista Social Club herleefde in het meeslepende nummer Chan chan. Met de vocale bijdrage van Henk van den Berg, geknipt voor dit werk, in deze Mexicaanse mambo-evergreen Sway bewees het orkest van alle markten thuis te zijn. Zo etaleerden beide harmonieën tevens dat zij mogen beschikken over heel wat solistische kwaliteiten, die in dit concert alle kans en ruimte kregen hun kunnen te laten horen. Mexicaanse klanken klonken ook in de bekende melodie van Frenesi. Waar het concert bijna logischerwijze startte met een paso doble Yakka werd het concert luchtig afgesloten met de nog steeds populaire zomerhitklanken van Enrique Iglesias en Ricky Martin in Latin pop special
Een toegift kon niet uitblijven en er was geen betere keuze denkbaar dan Piazzolla’s Libertango.
Er waren rozen voor de voor het eerst meespelende jonge muzikanten fluitiste Barbara a Campo en trompettist Nick Didden, bloemenruikers voor begeleidster aan de vleugel Radoslava Stoimenova Gordin, solist bandoneonist Gerard van Duinen en uiteraard de beide muzikale leiders Loek Paulissen en Gerhard Sporken. Het publiek heeft genoten van beide harmonieën en beide harmonieën hebben genoten van het enthousiasme van het talrijke publiek. Het is een enorme stimulans de ingezette weg voort te zetten en steeds meer mensen warm te maken voor de blaasmuziek in zijn algemeenheid en de gezamenlijke concerten in het bijzonder.
