Een jubileumpremière in een volle St. Pauluskerk
De première maakte deel uit van een feestelijke eucharistieviering ter gelegenheid van het 175-jarig jubileum van de harmonie. De St. Pauluskerk was voor deze gelegenheid prachtig versierd. De belangstelling was groot: volgens het krantenverslag was de kerk tot de laatste plaats bezet. De viering bracht de eigen taal van Vaals, de muziek van de harmonie en de kerkelijke liturgie samen.
Een mis uit eigen gelederen
Met deze dialectmis leverde Jo Kern een bijzondere bijdrage aan het jubileum van zijn vereniging. Hij schreef niet alleen de woorden, maar ook de melodie. Gerhard Sporken werkte de muziek uit in arrangementen voor het harmonieorkest. Daarmee kreeg het speciaal voor dit jubileum geschreven werk een uitvoering door de eigen vereniging.
De zangpartijen werden vertolkt door vier solisten: Brigitte van Wersch, Marjo Zegers, Marco Fröhling en Jo Kern zelf. Zij zongen de teksten onder begeleiding van de harmonie. Ook het Koninklijk Mannenkoor Cecilia verleende zijn medewerking. Het koor verzorgde de tussenzangen en het slotlied, eveneens in het Vaalser dialect.
Herkenbare woorden in de liturgie
In het krantenartikel krijgen vooral de inhoud en de zeggingskracht van de dialectteksten aandacht. De introïtus begroet God en verwoordt het samenkomen om te bidden, met aan het einde de hoop op een zegen. Het Kyrie richt de aandacht op mensen met verdriet en op wie lijden. Door de eigen streektaal kwamen deze gedachten dicht bij de aanwezigen te staan.
De schrijver van het verslag vond de teksten treffend passen bij de liturgie en sprak veel waardering uit voor de muzikale uitvoering. De harmonie zette de muziek volgens het artikel op hoog niveau neer. Samen met de vier zangsolisten en het mannenkoor gaf zij de nieuwe mis een feestelijk en ontroerend karakter.
Een langdurig applaus als dank
Het afscheidslied Dat woar et daan sloot aan bij de sfeer van de viering: afscheid nemen, met de wens dat er nog meer van zulke momenten zouden volgen. Na afloop bedankten de bezoekers de harmonie, de vier solisten en het mannenkoor met een minutenlang applaus.
Het artikel eindigt met een persoonlijke waardering voor Jo Kern. De schrijver herinnert aan zijn bijdragen aan Los Catastrofos, de carnavalsconcerten van de harmonie en de carnavalsmis. Met deze jubileummis liet hij opnieuw zien hoe het Vaalser dialect zowel humor als ontroering kan overbrengen. Zo werd de première een viering van muziek, taal en verenigingsgeschiedenis.
Dit verslag is opnieuw geschreven op basis van het krantenartikel uit het archief van 19 mei 2011, ondertekend met U.T. De oorspronkelijke scan staat onderaan deze pagina.
De muziek
De misdelen kregen eigen dialecttitels, van de introïtus Vuur nemme oos jet noeëte tot de afsluiting Dat woar et daan. Ook Mieng Moddersproach is in het album bewaard.
Op het album
- Introïtus – Vuur nemme oos jet noeëte
- Kyrie – Veur de mensje
- Sanctus – Diesj tse iere
- Agnus Dei – Wat dunks diesj heer
- Mieng Moddersproach
- Sjloes – Dat woar et daan
← Terug naar Concerten & reizen
De dialectmis in beeld
Twee beelden van de uitvoering en de omslag van het misboekje uit het jubileumjaar 2011. Klik op een afbeelding om deze groter te bekijken.
Luister terug: Beëene mit Hoolts- en kooferklank
Geniet opnieuw van de muziek via het concertalbum van Koninklijke Harmonie St. Cecilia 1836 Vaals. Kies een opname in de speler hieronder.
Open het album op SoundCloud →
