Op et jubileij - Hein Engelhardt


Vols – wat kot nevver Oche litt,
hat nu at lang – sue wie me sitt,
jät, woe se jrueß met prame könne,
än wat se heij „de Moeziek“ nenne.

Doch offiziell sätt me bes hü
an hön „Cäcilien-Harmonie“,
woe noch e „königlich“ draa hängt,
jät, wat esue rechtig vörniehm klengt.

Doch vörniehm welle se net siie,
hön hückstes Ziel, dat es völmieh,
wie vür at all die Johre wesse,
met Musik Hazzer opzeschlesse.

Än dat jelengt hön ömmer wier,
beij Feßjer of zou Herrjotts Iehr,
sönd se derbeij – dönt os beschenke
än sönd uus Volls net futtzedenke.

Sue meng ich, datt es sich jehürt,
op deä Jebuurtsdaag, dem ühr fiert,
net mär ene Jlöckwonsch vöörzedrage,
neä – ouch e paar Wöet mieh ze sage.

Ühr hat noh 175 Johre,
noch nüüß van ühre Jlanz verlore,
än weä üch kennt röfft hell än frueh:
„Vür wünsche all – maht wijjer sue!“

Hein Engelhardt, Oche april 2011