HUB DEITZ CARNAVALSREVUE 2015 "FOETELE BEKRUUËNT ZIESJ"

Het is de "moeziek" weer gelukt om een muzikaal lach-spektakel op de planken te zetten, waar bijna 2000 bezoekers van hebben mogen genieten. "Foetele bekruuënt ziesj'', de titel alleen al heeft her en der voor discussies gezorgd over de betekenis van deze paradoxale uitdrukking, die niets meer betekent dan, dat de bedrieger uiteindelijk bedrogen zal worden.
Els-je en Wiellie Elsterooch (Brigitte Pelzer en Jo Kern), "toevalig" aanwezig bij de opname van de quiz "Köpsje, köpsje", worden bij verstek van het oorspronkelijk geplande echtpaar plots deelnemers aan het vragenspel en door  "Kölsje Jung" regisseur Marco Fröhling en quizmaster met Vlaamse tongval Robbie Rundervink (Jules Lauvenberg) op basis van hun totale gewicht goed bevonden om mee te doen als opponenten van het echtpaar Karel (winkbuul) Popnagel (Huub Zegers) en Tamara Winktertsieën ("a star is born" Dahnee Leuchter). Het programma wordt "opgenomen" door 2 niet van echt te onderscheiden camera's, een creatie van Jacques Pelzer, al vele jaren verantwoordelijk voor menig attribuut/bouwwerk op de bühne.
 
Het decor, met die karakteristieke kop van Albert Einstein is weer een ontwerp van Eric Volders. De echtparen stellen zich muzikaal voor: Karel Popnagel met een ode aan zijn Temara, Wiellie Elsterooch "va uvver de peuël" met een kleine Öcher potpourri en Els-je Elsterooch als risjtiesj Völser medsje met "Iesj ben i Vols jebore'. De "moeziek" als showorkest de "BBBigband onder leiding van dirigent Billy Bookseboam (Gerhard Sporken) opent de show met het nummer "Pyramid".  Quizmaster Robbie wordt bijgestaan door assistente Monika (Monique Lauvenberg-Cransveld), die het publiek dirigeert met bordjes "klatsje", "heller klatsje"  en de yell "Köpsje...köpsje". De spelelementen zijn, naast echte quizvragen, de lopende band (muzikaal begeleid door "Tijuana Taxi"), de "kontekes" met te raden lingerie (begeleid door "You can leave your hat on" (Henk van den Berg) en het raden van de Mystery Guest. Het was een interactieve show, waar het publiek d.m.v. "stemkastjes" moest meedoen. En dat was even wennen ("zal ik drukken, of zal ik niet?") Het echtpaar Elsterooch heeft opvallend veel opdrachten juist, hetgeen bij het andere paar het vermoeden doet rijzen dat hier "gefoeteld" wordt. Bovendien gaan zij er met de grote prijzen van door, terwijl er voor hun slechts Belgische bonbons en blikken perzikken op sap overblijven. Uiteindelijk gaat ook de hoofdprijs, levenslange vakantie met zakgeld toe naar de Elsteroochs. Voor Karel en Tamara rest slechts een luttele lollie. De quiz wordt kwistig voorzien van muzikale show door het optreden van Eddie Wally "Cherie" (Henk van den Berg), Conchita Wurst "Rise like a phoenix" (Maurice Delnoye), "Singin' in the rain" (Henk van den Berg met dans van de jeugdleden),  Erwin van het Merretkoer "Reuzenrad" (Marco Fröhling, Corrie Konings "Mooi was die tijd" (Gerda Bülles), "Zin drin" (Sjintaler Henk van den Berg), Lee Towers "My way" (Maurice Delnoye) en solotrompettist Roland Royen "mit der spitzen Flatterzunge" samen met het orkest met "der alte Dessauer". Het eerste bedrijf wordt door Karel en Tamara afgesloten met de opmerking: "waat mer, dat foetele zal ziesj noch bekruuëne!"
Het tweede bedrif wordt ingezet met de ouverture uit "The phantom of the opera". Het levensechte decor is weer een ontwerp van Eric Volders. De bestemming van de door Els-je en Wiellie Elsterooch gewonnen vakantie was geheim en terwijl Els-je rekende op een lekkere zomerse vakantie "oop enne sjnieëwiesse sjrand i tropiesje temperatoere" komt men terecht op een Schots spookkasteel en wordt ontvangen door butler James met de akelige gewoonte plotseling zijn hoofd tot op zijn navel te laten zakken (Rara, hoe doet hij dat?!). Els-je en Wiellie moeten in Schotse kledij voordat ze door kasteelvrouwe 
Misses Knickerbocker zullen worden ontvangen. Wiellie en Els-je rekenen op de diensten van de butler James, men is per slot van rekening op vakantie en zijn "veur tse loofe, bukke en draare veul tse muij". De in Schotse kledij gestoken harmonie overbrugt de verkleedpartij van Wiellie en Els-je met het mooie nummer "Floral Dance". Nadat Wielie en Els-je Misses Knickerbocker hebben verrast als twee levende standbeelden ("sjaf miesj die sjarmienkele voet en kiek datste et jeld tseruk kries"), ontpopt James zich als vampier, die zich al verheugt op het "grand-cru-bloed van Els-je en het inferieure "Moselblümchen"-bloed van Wiellie. Maar tegelijkertijd verlangt hij terug naar die "superjeil Zick" toen "de medsjer ziesj noch vreejwilliesj loose biese".
Misses Knickerbocker tracteert de gasten op een optreden van de drumband met pipeband. 6 leden van de harmonie presenteren zich als heuse doedelzakspelers. Indrukwekkend gezicht, indrukwekkende muziek. Naar oude Schotse traditie ontvangt de gastvrouwe met echte Schotse whisky, een ritueel dat volgens James "Zuvve daach de woch" plaats vindt. Wiellie raakt vrij snel beneveld van het "jezufs" en verlangt naar bed en Misses Knickerbocker en James wensen op geheimzinnige toon een rustige "naat" met mooie droom. "Jenau der pappa" (Henk van den Berg) waggelt Wiellie richting bed (nog een creatie van Jacques Pelzer, incl. "vreemde" zuilen). Terwijl Els-je droomt als een prinses ("Iech höb gedreumt vannach") wordt Wiellie geplaagd door vampieren, zombies en spoken, begeleid door Michael Jacksons "Thriller" (Maurice Delnoye") omgeven door prachtig luguber dansende zombies (Wendy Royen-Zegers, Claudia Delnoye-Crumbach, Tanja Gouders, Floortje Wassermann, Beau Putmans en Pascalle Walraven). Nu Els-je van dit alles niets merkt van al dat "oonjeziefer" vraagt Wiellie zich af of hij aan het "aafzökke" is ("Iesj wees et nit"). Uiteindelijk vallen ze "Löffelsje-Löffelsje" in de Louis van Gaal-houding in slaap ("de nach is noch zoe laank" Gerda Bülles"). Ze verslapen zich en moeten halsoverkop aan het door Misses Knickerbocker aangeboden diner. Wiellie verlangt naar een echte "zaftieje Sjottiesje ringsbroane", maar is bang vergiftigd te worden. Els-je vindt echter "zoe lang vuur noch i leëve zunt " (Marco Fröhling) is niets aan de hand. Het diner wordt aangekondigd met prachtige instrumentale muziek ("Swinging Kilts"). Er volgt een zeer bijzonder menu, vooraf gegaan door een "Bloody Mary (jles-je Bloodmarie) als aperitief. James serveert achtereenvolgens als ieësjte jaank e amuus-je, e boeljongtsuupsje jetrooke oes vleeermoesvluijelsjer mit en ilaach va jefrietierde oamezeeks-jer.Als tsweide jaank, der tussjejaank, e pisblommezaläädsje met vruisje-us-jer en en vienejret va muggepis-jer en als hoofjank en sjpetsiejaliteet die alleng a sjpetsiejel jeste weët veurjezatse: vleesj oonger en sjtoolp dat e paar daach her frisj is ijevange en mariniert i vusj koutsflattejraas mit boerrei in e kniengskuttele-tsuis-je en jekouchde sjwelmensjer. 
Tussen de gangen door worden de gasten verrast met een prachtige dans op de aanstekelijke muziek van "Simple gifts". De ingewikkelde en energieverslindende passen worden gedanst door Floortje Wassermann, Beau Putmans, Mariel Pelzer, Claudia Delnoye-Crumbach, Wendy Royen-Zegers, Roger Dautzenberg en Michael Wassermann.
Alles wordt door James ("same procedure, madam?), "vakkundig" begoten met menig glaasje drank. Het hoofdgerecht blijkt de onder een grote stolp verborgen quizmaster Robbie Rindervink te zijn en wanneer Wiellie en Els-je er van tussen willen, grijpt de regisseur "deë Kólsche Jung" (Marco Fröhling) in en verklapt Wiellie en Els-je dat ze hun een loer hebben gedraaid als straf voor hun gefoetel tijdens de quiz, waar ze onder één hoedje hebben gespeeld met hun familielid Robbie Rundervink. Met de belofte dit nooit meer te doen en hun prijzen terug te geven wordt de opname vernietigd en gaat er de "Sjam druvver" en keert men terug naar Vols onder de klanken van "Vols, doe bis e durp". De revue wordt traditiegetrouw afgesloten door "Vols pakt oes" en onder "Bye bye my love" verlaten spelers en zangers het podium. Met aan de regietafel Marjo Zegers en Uwe Hellenbroich is de grote klus weer eens geklaard. Alle stukjes zijn op de juiste plaats gevallen, waardoor het een mooi staaltje van totaaltheater is geworden. De vele talenten die de harmonie rijk is hebben weer in een gezamenlijke inspanning al hun creativiteit over het publiek uitgestrooid en het publiek beloonde deze prestatie andermaal met staande ovaties.
THE DAY AFTER (der daach dernoa): Met een twintig tal mensen werd maandag in een 6-tal uurtjes alles weer afgebroken en opgeruimd. Ook daar werkt de harmonie in eensgezindheid en met plezier aan het product van de revue, waarbij opbouwen en opruimen er evenzo bij horen als 4 keer uitvoeren. De directie van Zera beloont deze inspanning steeds met een stevige spek-en-ei-lunch, die door de harmonie zeer gewaardeerd wordt. De teller staat weer op nul. Binnenkort zal over de editie 2016 het brainstormen beginnen.