\u201c<\/span>AMICI CECILIA\u201d<\/span> D<\/span>e blaasmuziek is na een langere \u201cstille\u201d periode weer helemaal terug. Dat demonstreerden de harmonie\u00ebn St. Cecilia 1836 Vaals, de koninklijke, en harmonie \u201cAmicitia\u201d Banholt, de koninklijk erkende, afgelopen zaterdag samen in hun concert AMICI CECILIA in de \u201cObelisk\u201d. Beide verenigingen haalden alles uit de kast om het talrijke publiek te vermaken met een afgewogen, goed op elkaar afgestemd programma, zowel apart als ook samen musicerend.I<\/span>n de vooraankondiging over de muziekstukken in de pers was zeker niet te veel beloofd. Voor beide verenigingen was de volle zaal met publiek vol verwachting als een warm bad en navenant werd er ook o.l.v. de twee gedreven dirigenten Patrick Sporken en Frans Bemelmans, gemusiceerd, met tevreden vrolijke gezichten bij de muzikanten na elk gespeeld stuk. De beide voorzitters, Ellen von Wintersdorff en Willy Bours leidden de stukken kundig in om de toehoorders nog meer van de muziek te laten genieten. Zeker verhalende muziek, zoals \u201cBonaparte\u201d (Amicitia) en \u201cBetween two worlds\u201d (St. Cecilia) van Otto M. Schwarz, \u201cA journey to a magical world\u201d (St. Cecilia) van Thomas Muraurer, \u201cFlight\u201d (Amicitia) van Benjamin Yeo en \u201cHobbits\u201d (Amicitia en Cecilia) van Johan de Meij gaan door uitleg vooraf nog meer leven. St. Cecilia trapte af met Alfred Reeds concert-ouverture \u201cHounds of spring\u201d. <\/span>Verrassend en apart was Amicitia\u2019s Noorse \u201cValdresmars\u201d van Johannes Hanssen. Dat jazzy- en ook bigband-muziek wel aan St. Cecilia is toevertrouwd mag gevoeglijk bekend zijn. \u201cPrince Igor in swing\u201d (Alexander Borodin) in een arrangement van Sammy Nestico was deze keer daarvoor het bewijs.Z<\/span>eer terecht was er in het concert ook ruimte voor een optreden van de drumband van harmonie St. Cecilia. De samenwerking met de slagwerkers van schutterij St. Paulus werpt duidelijk vruchten af. O.l.v. instructeur Roland Jaegers toonde de drumband in een drietal stukken haar kunnen.<\/p>\n H<\/span>et laatste gedeelte van het concert vormde het gezamenlijk concerteren van beide harmonie\u00ebn, waarvoor spectaculair repertoire was uitgezocht, te beginnen met de toch al imposante mars \u201cArnhem\u201d van Albert Kelly. De toon was gezet. Het publiek maakte (muzikaal) kennis met de dramatische kant van het leven van keizerin Elisabeth (Sissi). Johan de Meij is daar als arrangeur van de musicalmelodie\u00ebn van \u201cElisabeth\u201d op z\u2019n best. Na de gezamenlijke pasodoble \u201cOrgullo Santiaguista\u201d van Ignacio Sanchez Navarro volgde het slotstuk. Zonder alle prachtige en interessante muziekstukken te kort te willen doen: de apotheose \u201cBuglers Holiday\u201d voor drie trompettisten en orkest. Min of meer verrassende solisten: de beide dirigenten Frans Bemelmans en Patrick Sporken en als \u201cdritter im Bunde\u201d Roland Royen, trompettist zowel bij Amicitia als bij St. Cecilia. Na dit stuk nog een keer uitgevoerd als Zugabe was er een welverdiende staande ovatie. Enthousiaste en tevreden muzikanten met hun dirigenten en een enthousiast en zeer lovend publiek, dat was de dik verdiende opbrengst van deze bijzondere muziekavond. En een samenwerking tussen twee harmonie\u00ebn die zeker nog een keer voortzetting verdient. Harmonie St. Cecilia had haar zaken goed voor elkaar. Prima georganiseerd, goed verzorgd (met dank ook aan \u201cFloralia\u201d), tot en met de bediening door eigen mensen in de zaal. Kritische noot: Voor een keer bij uitzondering kun je daar een vereniging mee opzadelen, maar het mag geen gewoonte worden. Organiseren en uitvoeren is voor de vereniging, exploiteren is andermans zaak.<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>
\n
\nKoninklijke Harmonie St. Cecilia 1836 Vaals<\/span>
\n
\nKoninklijk Erkende Harmonie \u201cAmicitia\u201d Banholt<\/span>
\n
\nIN CONCERT<\/span><\/b><\/span><\/p>\n