Adieu

Overdracht stokje na bijna 27 jaar aan zoon Patrick: DIRIGENT GERHARD SPORKEN KOOS ZELF ALLE WERKEN VOOR ‘ZIJN’ADIEU’-CONCERT

Zaterdagavond 20 mei nam dirigent Gerhard Sporken (57) na bijna 27 jaar (!) afscheid van ‘zijn’ Koninklijke Harmonie St. Cecilia 1836 in Vaals. Een in de muziekwereld zeldzaam lange periode, waarover Sporken zelf opmerkt: “27 jaar is in principe te lang.
Ik kreeg het idee dat het wellicht beter is dat een jonger iemand (het werd zijn zoon Patrick, Jef B) in mijn functie treedt.” De in Eupen woonachtige musicus, die gas moet terugnemen maar die wel nog de harmonie van Hergenrath (B) en het koor Ensemble Cantabile aanhoudt, werd in uitvoeringszaal De Obelisk met een groots en feestelijk ‘Adieu’-concert met reünie-karakter uitgezwaaid.
Voor zijn afscheidsconcert schreef Sporken speciaal een ‘Völser Rhapsody’, die bij die gelegenheid, zoals hij dat via de telefoon noemt, “haar Uraufführung beleeft. Ik heb daarin vele soorten muziek en bekende melodieen, ook van Los Catastrofos enz., die iedereen in Vaals kent en zingt, verwerkt.”


Nog een tweede eerdere compositie van zijn hand, ‘Miniature for Band’, werd eveneens tot klinken gebracht. In ‘Concerto for Trumpet’ van Alexander Arutunian soleerde zijn zoon Patrick, die van hem het dirigeerstokje overneemt, met een trompetsolo.

Concert met reünie-karakter

Verder op het programma met reünie-karakter, waarbij ook een achttal oud-muzikanten die naar elders zijn uitgezworven op uitnodiging weer even in de rijen van St. Cecilia Vaals aanschoven, het eerste werk dat Gerhard Sporken 27 jaar geleden uitvoerde, de Second Suite van Alfred Reed.
Ook vol symbolische kracht was de mars Les Montagnards, waarmee zijn legendarische voorganger Jean Herzet, die Sporken bij het bestuur voordroeg, in de herinnering werd teruggeroepen.
De traditional ‘Simple Gifts’(in een bewerking van Roland Smeets), het destijds zeer moderne ‘Lamentation of Archangel Michael' (van de Japanse componist Gemba Fuijita) en ‘Highland Cathedral’ (van Michael Korb) voltooiden de typerende Sporken-selectie.

Naweeen van ernstig ongeval

Gevraagd naar de reden van zijn uiteindelijke vertrek, noemt hij naast het lange dienstverband bij de harmonie van Vaals ook en vooral het ernstige, levensbedreigende ongeval dat hem bijna een jaar lang in revalidatie hield en waarvan hij nog steeds de naweeen ondervindt. Het was zijn muzikale zoon Patrick, die toen al vele maanden als prima vervanger bij diverse uitvoeringen en in een revue zijn kwaliteiten bewees. Het korps heeft hem nu als zijn opvolger aangewezen, een gebaar dat hem goed doet.
Medio november 2016 maakte Gerhard Sporken na een lange herstelperiode nog met een uitvoering van de dialectmis ‘Beene mit Hoolts- en Kooferklank’ in de St. Pauluskerk van Vaals zijn rentree. Hij werd tijdens het daaraan voorafgaande jaarlijkse St. Ceciliafeest met Jubilarissenreceptie in zaal Suisse vanwege het noodgedwongen uitgestelde zilveren dirigentenjubileum alsnog benoemd tot eredirigent en kreeg tegelijkertijd van burgemeester Van Loo het gemeentelijke insigne in zilver opgespeld. Alles leek toen weer crescendo te gaan, maar het ongeval bleek toch met restverschijnselen gepaard te gaan, die mede tot het vertrek noopten.

‘Onvergetelijke herinneringen!’

“Het was een mooie tijd vol warme, onvergetelijke herinneringen”, blikt de scheidende dirigent terug: “We hebben zoveel prachtige dingen samen gedaan: concerten, concertreizen naar Polen en München, themaconcerten ook, waarin tal van genres werden verkend. “ Hij attendeert verder op de experimentele ‘Schnaps-ideeën’, die uitmondden in de unieke carnavalsconcerten, het Open Air concert met Rowwen Hèze, het Clermoretti-concert met John Bröcheler, het eerste RABO Heuvelland Proms Concert, de Grenzeloos-edities en de populaire Hub Deitz Carnavalsrevue, teveel om op te noemen.
Sporken: “We hebben multidisciplinair nieuwe wegen bewandeld met zangsolisten, koren, piano en rockgroepen. Maar minstens zo belangrijk zijn de goede vriendschappen die werden aangeknoopt! Die Harmonie va Vols ist mir am Herzen gewachsen!” Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij afsluit met het aanbod: “Zoekt St. Cecilia ooit even een vervanger, dan ben ik altijd bereid om haar uit te helpen! Vaals - Eupen is maar 20 km...”

President Jo Kern: ‘Die man is muziek!’

President Jo Kern, die al ruim 20 jaar deze voorzittersfunctie bij harmonie St. Cecilia 1830 in Vaals uitoefent, typeert tenslotte de afscheid nemende dirigent Gerhard Sporken complimenteus en waardig als volgt: “Die man is muziek! Hij speelt overal op in en werkt ermee samen: met zangers, koren, theater, instrumentalisten, gezelschappen... Het was een dirigent die als familieman typisch bij onze unieke harmonie paste, die zich aanpaste aan onze gezelligheid en kameraadschap. Alles hoefde niet per se prestatiegericht te zijn. Wij hoeven in Vaals niet wereldkampioen te worden. Wel hebben we altijd samen leuke muziek willen maken om de mensen te plezieren.”

Vaalser Weekblad 27 mei, door Jef Bonten